Bir düğün akşamı

Bazen öyle olur.
Dirseğini oturduğun sandalyenin arkalığına koyarsın hep.
Yoktur yanında, kolunu omzuna atabileceğin biri.
Kalabalıkta yalnızlık, böyle bi şeydir işte.

Aslında o kadar da karanlık değildir.
Sana öyle gelir.

Birisi vardı, zannedersin.
Gelmemiştir.
Bir engel çıkmıştır belki, belki de yoktur, var zannettiğin.
Beklentiyle farkına varırsın yalnız olduğunun, birinin gelmesini beklediğin için.
Farkına varmasan, yalnız olmazsın.

Yalnız olduğunun farkına varmayanlar, yalnızlık hissetmezler.
Bilmezler yalnız olduklarını.




Çok sık karşılaşmazsın böyle şeylerle.

Mutluluk, paylaşılmak ister.
Ama,
Şairin dediği gibi...
Yalnızlık paylaşılmaz! Paylaşılsa yalnızlık olmaz!